Zondag 12 oktober hebben we uiteindelijk ons allerlaatste optreden van de afscheids toernee 50 jaar Barrelhouse gespeeld: Geen Podium te Klein, geen Festival te Groot.
Café LaPorte in Meppel, als allerlaatste nummer, heel ingetogen, speelden we REMEMBER ME
Café LaPorte in Meppel, als allerlaatste nummer, heel ingetogen, speelden we REMEMBER ME
We hebben 50 jaar met heel veel plezier gespeeld, heel veel fijne zalen en festivals en altijd weer enthousiaste mensen. We willen iedereen bedanken voor dit enthousiasme. Alleen daarom al doet het stoppen ook pijn. Jan Willem
Na 26 heel feestelijke afscheidsconcerten, was zondag 12 oktober dan tenslotte de dag van het laatste optreden aangebroken. Het begint nu pas echt door te dringen dat het afgelopen is, nog steeds is het moeilijk voor te stellen. Maar… het werd geen droevig afscheid dank zij jullie enthousiaste en ontroerende reacties, nog één keer wil ik iedereen daarvoor bedanken!
Tineke
En dan eindigt de reis – na 51 jaar – bij Café La Porte.
Na het slotakkoord dacht ik nog: “Waarom stoppen we eigenlijk? We zouden nog jaren door kunnen!”
Wat een voorrecht is het geweest om met Barrelhouse te spelen. In al die jaren heb ik zóveel warme, leuke en lieve mensen ontmoet – liefhebbers van onze blues, waarin ik mijn creativiteit helemaal kwijt kon.
Geen spijt. Het was prachtig.
Dank jullie wel, allemaal.
Johnny
Onze concerten tijdens de afscheidstour langs festivals, theaters en zalen waren ontzettend leuk om te doen en ook nog eens verrassend snel uitverkocht ! Dank voor jullie grote opkomst, support en sfeervolle enthousiasme. Wellicht zie ik jullie de komende tijd toch nog eens vanachter de vleugel in het Pianola Museum…
Han van Dam
Beste Barrelhouse fans
Dank voor jullie support. Ik heb altijd intens genoten van jullie applaus! Helaas moet ik vroegtijdig stoppen, maar het gaat weer goed met mij. Vanuit Frankrijk, merci en au revoir
Guus LaPorte
Dank zij jullie, fans door de jaren heen, en natuurlijk ook dank zij het enthousiasme voor ons prachtige bandje, heb ik een halve eeuw kunnen ‘banging like-a Charlie Watts’ zoals John Hiatt ooit zong.
Toen we begonnen in 1974 sprak ik op onze eerste poster de hoop uit dat het zou worden zoals het ìs geworden. Dank dus aan alle fans èn dank aan m’n medebandleden voor dit onvergetelijke avontuur.
Bob Dros
.png)